Polska w UE - Prawa obywateli RP i obowiązki Sądów RP

Oto ważne podstawowe zasady , których dogłębne zrozumienie jest ważne dla Sędziów i Pełnomocników stron , gdy proces styka się z tematyką - praw konsumenta, Jest tak dlatego , że Prawa Konsumenta w EU są w znacznym  stopniu uregulowane przez dyrektywy europejskie - nadające od 2004 (momentu wejścia Polski do UE ) także obywatelom Polskim prawa na poziomie gwarantowanym przez UE, a Sądom RP określone obowiązki - ochrony tych praw.

Zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego UE.

(gdy występuje niezgodność między prawem polskim a prawem europejskim)

Sędziowie krajowi muszą czuwać nad przestrzeganiem zasady pierwszeństwa.

W związku z tym mogą także stosować odesłanie prejudycjalne, jeśli mają wątpliwości co do stosowania zasady. Co do zasady , pierwszeństwo prawa wspólnotowego jest absolutne.

     Niezgodność między prawem europejskim a prawem polskim (w tym między dyrektywą a polską ustawą ją implementującą) ma niebywałe znaczenie. W stosunku do prawa europejskiego zastosowanie ma, wypracowana w orzecznictwie TSUE, zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego przed prawem państw członkowskich. Oznacza ona, że przepisy prawa wspólnotowego przeważają nad prawem krajowym. Z pierwszeństwa korzystają wszystkie normy prawa wspólnotowego, również przepisy dyrektyw. W przypadku konfliktu przepisy prawa krajowego nie powinny znaleźć zastosowania.

Więcej: Zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego - eur-lex.europa .eu>>> kliknij

 

 

Zasada badania przez Sądy z urzędu umów pod kontem abuzywności klauzul.

Sąd krajowy powinien wykorzystać wszystkie możliwe środki, aby z urzędu uwzględnić niedozwolony charakter postanowienia umownego, nawet jeśli konsument tego aspektu nie podniósł na żadnym etapie procesu. Tak w dużym skrócie można streścić wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 30 maja 2013 r. (C-397/11).>>>kliknij Orzeczenie nie jest przełomowe, gdyż podobne już rozstrzygnięcia miały już miejsce...

więcej>>>kliknij

Zasada porównywania wersji językowych

(Orzecznictwo TSUE i SN dotyczące języków urzędowych UE)

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swoim ustalonym i bogatym orzecznictwie wskazuje, że jednolita interpretacja przepisów prawa wspólnotowego wymaga, aby były one interpretowane i stosowane z uwzględnieniem wersji w innych językach Wspólnoty. Zdaniem TSUE przy interpretacji przepisów konieczne jest wręcz porównanie różnych wersji językowych. W przypadku rozbieżności między nimi dany przepis powinien być interpretowany z uwzględnieniem jego celu oraz miejsca w akcie prawnym, w którym został zamieszczony. Podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z 9 czerwca 2006 r. (OSNP 2007/11-12/160) wyraźnie potwierdził, że przepisy prawa wspólnotowego muszą być interpretowane z uwzględnieniem wszystkich wersji językowych, a nie tylko w brzmieniu podanym w języku polskim w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. SN podkreślił, że w praktyce decydujące znaczenie ma brzmienie przepisu w języku francuskim, który jest głównym językiem roboczym Wspólnoty. W dalszej kolejności bierze się pod uwagę język angielski i inne języki.

Kwestię języków roboczych reguluje również rozporządzenie 1/1958/EWG

Zasada bezpośredniego skutku prawa europejskiego

Dzięki niej podmioty indywidualne w tym konsumenci  mogą powoływać się bezpośrednio na prawo wspólnotowe przed sądami niezależnie od tego, czy w prawie krajowym istnieją podobne regulacje.Zasada bezpośredniego skutku prawa europejskiego jest wraz z zasadą pierwszeństwa prawa EU ,  jest fundamentem prawa wspólnotowego, które od 2004 roku nadaje obywatelom RP - określone prawa , a  Państwu Polskiemu oraz Sądom RP - obowiązki. (określone w dyrektywach UE i orzeczeniach TSUE )